วันเสาร์ร้อนอ้าว ให้ได้เล่นน้ำ ส่วนวันอาทิตย์ฝนก็ปรอยแต่เช้า หยุดไปแล้วก็ยังครึ้มทั้งวัน  น้องกัสตื่นแต่เช้าเหมือนเคย วันนี้สดใสตื่นมาถาม “แม่ค่ะวันนี้วันอาทิตย์ใช่ไหมคะ” แม่ตอบใช่คะ แล้วยิ้มแป้นลงมาล้างหน้าแปรงฟัน พร้อมกับบอกแม่ว่า “ถ้าเป็นวันจันทร์น้องจะง่วงนอน”  (อันนี้ออกแนวรู้มากและขี้เกียจ)

กินข้าวเช้าเรียบร้อย แม่ป้ายยาขาวลออที่ลิ้น  เพราะลิ้นเป็นแผลนิดหน่อย ร้องไห้น้ำตาพราก พอยาติดที่ลิ้นก็กระโดดเกาะน้าบีเป็นลูกลิง แลบลิ้นแพลบไปกับเสื้อน้าบีเอายาออก แล้วก็ร้อง “พอแล้ว พอแล้ว” ไม่ได้การต้องป้ายซ้ำอีกรอบ คาดว่าเมื่อวานกินสับปะรดเยอะไป  แป๊บเดียวตาปูดตาบวม แม่เลยต้องบิ้วให้ไปหาอะไรเล่น น้องกัสเลยเปิดตู้หนังสือให้วุ่น หาอุปกรณ์มาประดิษฐ์ดอกไม้ใส่แจกันกับแม่

เหมือนเดิม ของหาง่ายสุดเห็นจะเป็นแกนกระดาษทิชชู  ขอกระดาษฟลอยด์ห่อปลาของยายมาห่อสักนิดสวยพร้อมเป็นแจกันเลย  เล่นประดิษฐ์บ่อยๆ ทำให้ช่วงนี้น้องกัสเริ่มเก็บของจุกจิกมากขึ้น เมื่อวานก่อนกินแบรนด์เสร็จ ก็บอกแม่ว่าจะเก็บกล่อง เก็บขวด ไว้ประดิษฐ์ แม่ถามว่าประดิษฐ์อะไรคะลูก “ก็ยังไม่รู้เหมือนกัน” เป็นคำตอบที่ชัดเจนมากเลย

แม่ชวนวาดดอกไม้เป็นแบบก่อนตัด น้องกัสบอกว่า “วาดไม่เป็นคะ ต้องไปหาตัวอย่างก่อน”  ว่าแล้วก็ไปมุดหาตัวอย่างแถวกล่อง แถวหนังสือที่เคยผ่านตา แล้วมายื่นให้แม่บอกว่าเอาแบบนี้ 5 ดอก

แม่วาดดอกให้  ตัดให้ ม้วนก้านให้ วาดใบให้ พอรายละเอียดครบก็ให้น้องกัสจัดการติดเอง  เสร็จแล้วก็เสียบในแจกัน แหม!! สวยงามชอบใจ เดินไปโชว์ยายใหญ่หลังบ้าน โชว์น้าบี โชว์ยายเซ้ว ทุกคนก็แหย่น้อง ขอหนึ่งดอกคะ  ขอหนึ่งดอกคะ  น้องกัสบอกว่า “ถ้าใครทำความดีโฟกัสจะให้ดอกไม้เป็นรางวัล”  อึม++   “แต่ถ้าใครไม่ฝึกฝน ให้ต่อจิ๊กซอว์แล้วบ่นว่าเบื่อ ก็จะไม่ได้ดอกไม้ เข้าใจไหมคะ”  น้าบีกับเซ้วหัวเราะกันกริ๊ก.... เพราะรู้ว่าน้องกัสหมายถึงยายเซ้วนั่นเอง แต่ก็ไม่พูดตรงๆ (ยายเซ้วชอบแกล้งบ่นว่าไม่อยากต่อจิ๊กซอว์เพราะยาก)

เล่นจนจะได้เวลาไป qkids อาบน้ำแต่งตัวเรียบร้อย ยายส่งรองเท้าคู่ใหม่ให้ใส่  ร้องไห้งอแง บอกว่าคับ คับ แม่ดูแล้วไม่ได้คับสักนิด (อันนี้ออกแนวช่างเลือกและจะเอาอะไรแต่สบาย สบาย) หมู่นี้กางเกงยีนส์ กางเกงขายาว ไม่อยากใส่ จะเอาแต่กระโปรง หรือกางเกงขาสั้น เสื้อแขนยาวก็เหมือนกันมักจะบ่นว่าร้อน กิ๊บ โบว์ ไม่อยากติด  ผมไม่อยากรวบ  ยายใหญ่บอกว่า ให้ช่วยๆ กันดู ไม่ให้เอาแต่ใจ เดี๋ยวอีกหน่อยจะเอาแต่ความสบาย ไม่เรียบร้อย อันนี้เทคะแนนเห็นด้วยกับยายใหญ่ร้อยเปอร์เซ็นต์ 

ได้มีโอกาสยืนดูที่ประตูกระจก ช่วงนี้น้องเรียนกับครูหนึ่ง   น้องได้เล่นเกมส์ใหม่หลายต่อหลายเกมส์ที่พลัดกันมาวางตรงหน้า  เล่นกลุ่ม   เล่นเดี่ยว ยากขึ้นตามลำดับ บางทีก็เล่นซ้ำเพื่อย้ำความคิดให้แม่นขึ้น สิ่งที่เห็นได้ชัดเจนคือความนิ่งของน้องกัสที่นั่งเจาะภาพได้ต่อเนื่องครั้งเดียวเสร็จ (เมื่อก่อนไม่ค่อยมีสมาธิเจาะห่างไม่เป็นระเบียบภาพไม่ขาด)  การเล่นที่มีพัฒนาการ เป็นขั้นตอนมากขึ้น ตามสมุดประเมิน คะแนนดีมากๆ ก็น่าจะเป็นประเภท  เกมส์หาทางออก  รูปทรง ขนาด ทิศทาง  ความสัมพันธ์+อุปกรณ์  ภาพเหมือน  ภาพต่าง  ตัวเลข  และที่ยังต้องการการสังเกตอย่างละเอียด ก็ได้แค่พวก ลีลามือ   เรียงลำดับเหตุการณ์   การสังเกตภาพ คอร์สนี้ยังอีกยาว คงได้ฝึกพัฒนาการเหล่านี้จนคล่องขึ้นอีก  ฝึกทักษะผ่านการเล่นแบบนี้แม่ยังไม่เห็นแววโฟกัสเบื่อ สิ่งที่แม่ดีใจคือสิ่งที่โฟกัสได้นำไปใช้ที่โรงเรียนได้อย่างไม่รู้ตัว (แต่แม่รู้เนอะ) ว่ามันได้ผลดีทีเดียว

เรียนเสร็จหลานเลิฟรีเควสข้าวคาราเกะ  คุณน้าจัดไปให้แถมให้เลือกที่ตามใจ คุณหลานว่าซีคอน  คุณน้าก็จะจัดซีคอนให้  แม่รีบแย้งว่ารถติด ขอเปลี่ยนเป็นรามสองแทนจะได้ไหม  คุณลูกก็ว่าง่ายดีจริงๆ  กินอิ่มกลับบ้านก็ได้เวลาพักผ่อน ลูกหลับ แม่นอนดูทีวีตั้งหน้ารอหนังจีนสุดโปรด แล้วก็ตัดกลับมาดูบาสชิงเหรียญทอง มันส์สุดสุด พอลูกตื่นมาก็ออกมาเชียร์ยิมนาสติกด้วยกัน พอห้าโมงเย็นก็ออกไปดูเรือใบ ไปวิ่งเล่นที่บึงหนองบอน ฟ้าก็ครึ้มๆ กลัวฝนจะตกเหมือนกัน

ส่วนกลางคืนได้เวลาหน้าจอทีวีรอดูพิธีปิดกีฬาโอลิมปิคที่ยิ่งใหญ่สุดยอด ถ้าเป็นกระบี่ก็คือ กระบี่ ไร้เทียมทาน  แม่นั่งดูกับยาย น้องกัสเล่นอยู่บนเตียง วันนี้น้องกัสได้เพื่อนๆ กลับมานอนด้วยแล้ว หลังจากที่โดนทำโทษ และอบรมกันเรียบร้อย แม่ก็เก็บเพื่อนๆ ไปหนึ่งอาทิตย์ คิดถึงกันคุยกันใหญ่ แต่ก็แวะเวียนวิ่งมากระซิบ “แม่คะถ้าไทยแลนด์ออกมาเรียกน้องด้วยนะคะ”  สักพักก็เล่นกีฬาให้เพื่อนดู  ยกน้ำหนัก  555 ใช้หมอนข้าง  ทำท่าคลีนแอนด์เจิกร์ (เขียนอย่างนี้หรือเหล่าไม่รู้นะ)  แล้วก็ทำเสียงปี๊ด  “ผ่านไหมคะแม่”   หมอนใยสังเคราะห์ก็ผ่านซิ  แต่หมอนนุ่นนะหนักหงายหลังเลย ขำตัวเองแล้วก็หัวเราะสนุก   สักพักให้แม่ขานชื่อประเทศ ชื่อนักกีฬาขึ้นเวที (เตียงนอน)  วิ่งขึ้น วิ่งลงจนเหงื่อแตก หัวยุ่งเลย  แม่บอกพอเถอะลูกแข่งครบทุกประเทศแล้ว  ไม่จบนะ  มีกีฬาอย่างอื่นนำเสนอแม่อีก  อะไรคะลูก??  ชกมวยดีกว่า อะ!! เล่นด้วยก็ได้ แม่กับน้องเลยเล่นชกกันเบาๆ สักพักแม่ก็เลยจับหมอนข้างเป็นเป้าให้ชกเล่นเลยเล่นคนเดียวได้  แม่เลยได้ทีหันมาดูเบคแฮมส์เสียหน่อย 

ปิดฉากสวยงามจริงๆ  อีกสี่ปีข้างหน้า น้องกัสก็จะแปดขวบซิ  คงเชียร์กันมันส์กว่านี้ละเพราะคงรู้เรื่องขึ้นมากแล้วนะ  แต่คิดแล้วก็ใจหาย แม่ละจะอายุเท่าไหร่ เฮอะ!!